Alle korte nieuwsberichten kunnen hier gepost worden.

Ik denk niet dat het de moeite is om voor berichten waar niet echt veel commentaar op wordt gegeven een nieuwe topic te openen. Als mensen vinden dat het veel commentaar zal opleveren, kunnen ze een nieuwe topic openen, uiteraard.

K.IRAKA AMBARGO
Türkiye ile Irak arasındaki ticaret hacmi ilk 6 aylık verilere göre 1 milyar 250 bin dolar. Geçen yılın ticaret hacmi olan 5 milyar dolara ulaşılamasa da 2007 sonunda 4 ila 4.5 milyar dolar hedefleniyor. Türkiye, ABD'nin Irak'ın yeniden imarı için harcadığı 260 milyar doların 10 milyar dolarlık bölümünü de gelir olarak elde etti.

Bugün sınır ötesi operasyona hazırlandığımız Kuzey Irak'ı yeniden inşa edenlerin Türk şirketleri olduğunu bilmeyen de yok artık. Bu bölgede yaklaşık 1000 şirket çalışıyor.

Dış Ekonomik İlişkiler Kurulu (DEİK) Türk-Irak İş Konseyi Başkanı Ercüment Aksoy, Irak'ı 1983'ten beri yakından izleyen bir işadamı. Eşi Reem de Irak'lı. Saddam Hüseyin döneminde kamu ihaleleriyle başladığı iş yaşamı, bu ülkeye ABD'nin müdahalesinden sonra da sürmüş. Bağdat, Basra ve Musul'da büroları var. Yani eski dönemi de şimdiki dönemi de en iyi bilen ve analiz edebilecek isimlerden biri.

Bölgede ciddi bir satranç oynandığını ve hükümetin aldığı pozisyonun da çok akıllıca olduğunu söyleyen Aksoy; "Bu oyunu çok iyi oynamalıyız. Operasyonumuzun hedefinin PKK olduğu Irak halkına çok iyi anlatılmalıdır. Irak halkıyla karşı karşıya gelmememiz iyi olur" diyor. Aksoy, ile cuma görüştük.  Görüşme sırasında gelen telefonla Erbil'e uçuşların durduğu bilgisini alan Aksoy, bu nedenle pazar günü Irak'tan beklediği heyetin de Türkiye'ye gelemeyeceğini söylüyor. Aksoy, Barzani'yle ilişkili şirketlere yönelik ambargonun da adım adım uygulanmaya başlandığını söylüyor. Aksoy, "Zararımız değil 5 milyar dolar 50 milyar dolar olsa fark etmez. Türkiye için her şeyi yaparız" diye konuşuyor.

kifkif.be:  buyuk basari olmus organizasyonlari, ik feliciteer ze.

Zaterdag vond in Antwerpen de eerste interculturele jobbeurs van Vlaanderen plaats. Ze was meteen een schot in de roos. 1.250 werkzoekenden kwamen er een kijkje nemen. Op de beurs hadden rond de dertig werkgevers - vooral overheidsinstellingen - een stand, maar dat hadden er nog meer kunnen zijn. De organisator van de jobbeurs, het interculturele platform Kif Kif, had bedrijven en organisaties moeten weigeren uit plaatsgebrek. De beurs richtte zich in het bijzonder op hooggeschoolde allochtonen. Ook zij hebben het moeilijk op de arbeidsmarkt, ondanks hun opleiding. De werkloosheidsgraad onder hooggeschoolde allochtonen ligt driemaal hoger dan bij de hooggeschoolde autochtonen. Na het succes van zaterdag wil Kif Kif nog meer jobbeurzen organiseren. De organisatie overweegt ook om een 'intercultureel consultancybureau' op te starten. 'Bedrijven die werknemers met een intercultureel profiel zoeken, kunnen wij daarin begeleiden. We voeren daar ernstige gesprekken over met een van de toonaangevende bedrijven inzake human resource en outsourcing', zegt Dany Neudt van Kif Kif. Op de jobbeurs spraken we met drie hoogopgeleide allochtonen. We vroegen hen naar hun ervaringen op de jobmarkt én polsten na afloop of de beurs ook iets had opgeleverd. ilse degryse, foto's katrijn van giel

 

Ik heb mijn lot in eigen handen genomen

 © Katrijn Van Giel

Naam: Muharem Keskin (25) Afkomst: Turks Diploma: Licentiaat Germaanse talen (Nederlands - Engels)

 

 

'Ik ben begonnen in het beroepsonderwijs en studeerde voor elektricien. Met dat diploma vond ik geen werk. Meer dan een tijdelijk contract van enkele maanden bij Ford Genk heb ik niet in de wacht kunnen slepen. Dat maakte me erg boos, en ik besloot om mijn lot in eigen handen te nemen. Ik hield altijd al van talen en van literatuur. Ik schreef me in voor de opleiding Germaanse talen aan de VUB.'

 

'Dat was niet makkelijk in het begin. Veertig procent van wat in de les gezegd werd, begreep ik niet. Ik moest mijn Nederlands bijschaven en moest bovendien van mijn Limburgs accent af - ik kom uit Genk. Na één week op de universiteit moest ik een wetenschappelijk werk maken van tweeduizend woorden. Maar ik kwam uit het beroeps, ik had nog nooit een taak moeten maken.'

 

'Mijn eerste jaar aan de universiteit heb ik moeten overdoen. Aanvankelijk verzweeg ik voor mijn proffen dat ik uit het beroeps kwam, ik wou het op eigen kracht doen. Uiteindelijk vertelde ik het hun toch. Ze hebben me extra gemotiveerd op momenten dat ik dat duwtje in de rug nodig had.'

 

'Ik ben nu enkele maanden bezig met solliciteren, tot dusver zonder succes. Meestal krijg ik als antwoord dat ik nog geen ervaring heb. Ik heb gesolliciteerd bij de overheid en bij financiële instellingen. Ik wil iets met communicatie doen.'

 

'Alle Turkse jongeren uit mijn omgeving studeren verder. Ook hun ouders zijn zich ervan bewust dat een diploma belangrijk is in België. Bij de eerste generatie allochtonen was dat toch anders. Zij twijfelden nog: keren we terug of niet?'

 

'Ook bij werkgevers lijkt er iets te bewegen. Ik heb gehoord dat hier nog meer bedrijven op de beurs hadden willen staan. Dat gaf me een goed gevoel. Bedrijven moeten beseffen dat er ook slimme allochtonen zijn die willen werken.'

 

'Deze beurs was erg nuttig voor me. Ik heb met de Vlaamse overheid gepraat: met het ministerie van Welzijn, Gezondheid en Gezin en met de Vlaamse Gemeenschapscommissie. Ze zoeken mensen zoals ik, als stafmedewerker of als communicatiemedewerker. Ik ga zeker solliciteren via hun website. Ik heb ook met de VRT gesproken. Ook daar kan ik terecht: als ondertitelaar, op de communicatiedienst, als programmamedewerker. Mijn Turks zou een extra troef zijn. Ik heb trouwens al voor Woestijnvis als tolk gewerkt.'

 

Ik weiger de rol van slachtoffer te spelen

 © Katrijn Van Giel

 

Naam: Saïda El Boutayibi (30) Afkomst: Marokkaans Diploma: Licentiaat rechten (optie internationaal en Europees recht)

 

 

'Ik heb altijd al rechten willen studeren. Op de televisie zag ik advocaten bezig in feuilletons, dat sprak me heel erg aan. Na verloop van tijd merkte ik in mijn eigen omgeving dat wie niet zo welgesteld is, niet altijd zo goed verdedigd wordt omdat hij geen dure advocaat kan betalen. Dat motiveerde me nog meer.'

 

'Toch ging ik niet naar de humaniora. ASO-scholen wilden me gewoon niet inschrijven na de lagere school. Ze gingen ervan uit dat ik dat toch niet zou kunnen. Ze deden niet eens mijn rapport open. Ik heb dan maar de richting boekhouden en informatica gevolgd in het technisch onderwijs.'

 

'Ik heb twee jaar als zelfstandige verzekeringsconsulente gewerkt, maar mijn oude droom bleef branden. Ik schreef me in als rechtenstudent aan de Universiteit Gent. Mijn eerste jaar verliep moeizaam. Ik had nooit geleerd hoe ik me moest organiseren, hoe ik die grote pakken leerstof moest verwerken. Maar ik lag goed in de groep. Last van vooroordelen of discriminatie heb ik aan de universiteit nooit gehad.'

 

'Dat veranderde toen ik solliciteerde voor een stageplaats als advocaat. Eén advocaat zei tegen me: “Zou je niet beter solliciteren bij een kantoor dat op vreemdelingen gericht is? Ik heb geen zin om hier allemaal arme sukkelaars in mijn wachtkamer te zien zitten tussen al mijn rijke cliënten.,'

 

'Een stageplek vind ik voorlopig niet. Of dat met discriminatie te maken heeft? Dat kan, maar zo wil ik het zelf niet zien. Ik creëer zelf mijn eigen leven. Ik ben geen slachtoffer, ik weiger om die rol op te nemen. Ik zie mezelf niet als allochtoon. Ik ben hier al dertig jaar, ik ben een burger van België. Of de autochtone Belgen dat nu willen of niet: we zijn hier en we gaan niet meer weg. Wij vormen mee de maatschappij. Dat is een realiteit waar ook werkgevers niet meer onderuit kunnen.'

 

'Mijn droom is een job op internationaal niveau. Er zijn diplomatieke en economische relaties tussen de Europese Unie en Marokko. Daar zou ik graag terechtkomen, maar momenteel zijn er geen vacatures voor juristen.'

 

'Vandaag heb ik met mensen van de ministeries van Justitie, Financiën en Defensie gepraat. Ze hebben me verteld dat ze openstaande vacatures voor juristen hebben, dat wist ik niet. Ze hebben me ook de sollicitatieprocedure uitgelegd. Met die informatie kan ik nu doelgerichter solliciteren. Ja, de beurs was zeker een succes voor mij.'

 

De jobmarkt is erg klein voor allochtonen

 © Katrijn Van Giel

 

'In 1990 ben ik naar België gekomen. Een professor van de Universiteit Gent had me uitgenodigd om hier te doctoreren. Hij had een beurs voor me en betaalde mijn vliegtuigticket. China was toen nog erg gesloten, ik wist niets over de wereld daarbuiten. Maar ik was jong, ik wilde weg en ik nam het risico. Het was een kans die ik moest grijpen.'

 

'Na mijn doctoraat volgde ik een postdoctorale opleiding in Zwitserland. Daarna deed ik vijfeneenhalf jaar onderzoek naar nieuwe geneesmiddelen aan de KULeuven. Vervolgens ging ik aan de slag bij een bedrijf in Mechelen. Toen dat na twee jaar werd overgenomen, werd ik ontslagen. Ik ben nu drie jaar werkloos.'

 

'Hoe dat komt? De jobmarkt is erg klein voor allochtonen. In 99procent van de vacatures wordt een perfecte beheersing van het Nederlands geëist. Als ik dat zie staan, besef ik meteen dat ik geen kans maak, ook al wordt in laboratoria vooral Engels gesproken.'

 

'Een tweede reden is mijn opleiding, die is te hoog. Ik vind geen jobs die bij mijn diploma passen. Ik solliciteer inmiddels wel ruimer, maar ook dat lukt niet. Ik heb zoveel mails verstuurd, en toch werd ik de afgelopen drie jaar minder dan tien keer uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek.'

 

'Ik ben getrouwd met een Belg, maar heb nog altijd de Chinese nationaliteit. Ik kan dus zonder visum China binnen. Chinees is mijn moedertaal, maar ik spreek ook Engels en Nederlands. Ik weet dat steeds meer bedrijven handel drijven met China. Daar zou ik graag voor werken, als tussenpersoon, en daar heb ik ook de juiste achtergrond voor. Maar ik weet niet waar ik moet solliciteren. Ik ken de bedrijven niet die met China samenwerken. Ik ben al gaan aankloppen bij de Chinese ambassade, maar die kon me niet helpen.'

 

'Allochtonen steken veel tijd en energie in het zoeken naar een baan op een arbeidsmarkt die niet op hen gericht is. Dat is frustrerend. Een jobbeurs als deze vind ik daarom een uitstekend idee. Er moeten meer initiatieven komen die specifiek op allochtonen gericht zijn: speciale werkwinkels of jobsites, waar wij wel een eerlijke kans krijgen.'

 

'Ik heb vandaag niet echt gevonden wat ik zocht. Hier stonden vooral overheidsinstellingen, terwijl ik in contact wil komen met import-exportbedrijven of chemische bedrijven. Misschien kunnen ze de volgende keer ook meedoen?'

mss worden hun echtgenoten kwaad?

hoeveel van de 100 zijn tegen de mannelijke aanwezigheid?

indien de persclub hier zo door geaffronteerd is dan boycotten ze gewoon het gans gebeuren?

persoonlijk vind ik de sexe-segregatie ook niet echt kunnen