ATATÜRK ÝLKELERÝ

Atatürkçülük, Türkiyenin gerçeklerinden doðmuþ bir düþünce sistemidir. Türk milletinin iredesiyle oluþmuþ, tarihi bir geliþmenin ürünüdür. Atatürkçülük, her þeyden önce millete haklarýný tanýma ve tanýtmadýr; millet egemenliðinin ifadesidir. Atatürkçülük bir kurtuluþtur, milletçe baðýmsýzlýða kavuþmadýr.
Atatürkçülük, çaðdaþ uygarlýk seviyesine ulaþmadýr, batýlýlaþmadýr;bir diðer anlamda da modernleþmedir; hür düþünceyi temsil eder, hürriyet ve demokrasi anlayýþýdýr.
Atatürkçülük, modern bir toplum hayatý yaþama demektir; laik bir düzen kurma, müsbet bilim zihniyetiyle devleti yönetmedir. Bu iki anlamýyla Atatürkçülük, Türk toplumuna uygun sosyal ve siyasal kurumlarý kurma ve modern toplum olma demektir.
Atatürkçülük ilkelerini “Temel Ýlkeler” ve “Bütünleyici Ýlkeler” olmak üzere iki grupta deðerlendirmekteyiz. “Temel Ýlkeler”: Cumhuriyetçikik, Milliyetçilik, Halkçýlýk, Devletçilik, Laiklik ve Ýnkýlapçýlýktýr. “Bütünleyici Ýlkeler” ise: Milli Egemenlik, Milli Baðýmsýzlýk, Milli Birlik ve Bereberlik, “Yurtta Sulh, Cihanda Sulh”, Çaðdaþlaþma, Bilimsellik ve Akýlcýlýk, insan ve insanlýk sevgisidir.

ATATÜRK’ÜN KENDÝ ÝFADESÝYLE ÝLKELERÝNÝN TANIMI


I.TEMEL ÝLKELER


1-Cumhuriyetçilik:

Türk milletinin karakter ve adetlerine en uygun olan idare, Cumhuriyet idaresidir.(1924)
Cumhuriyet rejimi demek, demokrasi sistemiyle devlet þekli demektir. (1933)
Cumhuriyet, yüksek ahlaki deðer ve niteliklere dayanan bir idaredir. Cumhuriyet fazilettir... (1925)
Bugünkü hükümetimiz, devlet teþkilatýmýz doðrudan doðruya milletin kendi kendine, kendiliðinden yaptýðý bir devlet ve hükümet teþkilatýdýr ki, onun adý cumhuriyet’tir. Artýk hükümet ile millet arasýnda geçmiþteki ayrýlýk kalmamýþtýr. Hükümet millet ve millet hükümettir. (1925)


2-Milliyetçilik:

Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran Türk halkýna Türk Milleti denir. (1930)
Diyarbakýrlý, Vanlý, Erzurumlu, Trakyalý, hep bir soyun evlatlarý ve ayný cevherin damarlarýdýr. (1923)
Biz doðrudan doðruya milliyetperveriz ve Türk milliyetçisiyiz. Cumhuriyetimizin dayanaðý Türk toplumudur. Bu toplumun fertleri ne kadar Türk kültürüyle dolu olursa, o topluma dayanan Cumhuriyet de o kadar kuvvetli olur. (1923)


3-Halýkçýlýk:

Ýç siyasetimizde ilkemiz olan halkçýlýk, yani milletin bizzat kendi geleceðine sahip olmasý esasý Anayasamýzla tespit edilmiþtir. (1921)
Halkçýlýk, toplum düzenini çalýþmaya, hukuka dayandýrmak isteyen bir toplum sistemidir. (1921)
Türkiye Cumhuriyeti halkýný ayrý ayrý sýnýflardan oluþmuþ deðil, fakat kiþisel ve sosyal hayat için iþbölümü itibarýyle çeþitli mesleklere ayrýlmýþ bir toplum olarak görmek esas prensiplerimizdendir. (1923)


4-Devletçilik:

Devletçiliðin bizce anlamý þudur: kiþilerin özel teþebbüslerini ve þahsi faaliyetlerini esas tutmak, fakat büyük bir milletin ve geniþ bir memleketin ihtiyaçlarýný ve çok þeylerin yapýlmadýðýný göz önünde tutarak, memleket ekonomisini devletin eline almak. (1936)
Prensip olarak, devlet ferdin yerine geçmemelidir. Fakat ferdin geliþmesi için genel þartlarý göz önünde bulundurmalýdýr. (1930)
Kesin zaruret olmadýkça, piyasalara karýþýlmaz; bununla beraber, hiçbir piyasa da baþýboþ deðildir. (1937)


5-Laiklik:

Laiklik, yalnýz din ve dünya iþlerinin ayrýlmasý demek deðildir. Bütün yurttaþlarýn vicdan, ibadet ve din hürriyeti de demektir. (1930)
Laiklik, asla dinsizlik olmadýðý gibi, sahte dindarlýk ve büyücülükle mücadele kapýsýný açtýðý için, gerçek dindarlýðýn geliþmesi imkanýný temin etmiþtir. (1930)
Din bir vicdan meselesidir. Herkes vicdanýnýn emrine uymakta serbesttir. Biz dine saygý gösteririz. Düþünüþe ve düþünceye karþý deðiliz. Biz sadece din iþlerini, millet ve devlet iþleriyle karýþtýrmamaya çalýþýyor, kasýt ve fiile dayanan tutucu hareketlerden sakýnýyoruz. (1926)


6-Ýnkýlapçýlýk:

Yaptýðýmýz ve yapmakta olduðumuz inkýlaplarýn gayesi Türkiye Cumhuriyeti halkýný tamamen çaðdaþ ve bütün anlam ve görüþleriyle medeni bir toplum haline ulaþtýrmaktýr. (1925)
Biz büyük bir inkýlap yeptýk. Memleketi bir çaðdan alýp yeni bir çaða götürdük. (1925)



II- BÜTÜNLEYÝCÝ ÝLKELER


1-Milli Egemenlik:

Yeni Türkiye devletinin yapýsýnýn ruhu milli egemenliktir; milletin kayýtsýz þartsýz egemenliðidir. Toplumda en yüksek hürriyetin, en yüksek eþitliðin ve adaletin saðlanmasý, istikrarý ve korunmasý ancak ve ancak tam ve kesin anlamýyla milli egemenliði saðlamýþ bulunmasýyla devamlýlýk kazanýr. Bundan dolayý hürriyetin de, eþitliðin de, adaletin de dayanak noktasý milli egemenliktir. (1923)


2-Milli Baðýmsýzlýk:

Tam baðýmsýzlýk denildiði zaman, elbette siyasi, mali, iktisadi, adli, askeri, kültürel ve benzeri her hususta tam baðýmsýzlýk ve tam serbestlik demektir. Bu saydýklarýmýn herhangi birinde baðýmsýzlýktan mahrumiyet, millet ve memleketin gerçek anlamýyla bütün baðýmsýzlýðýndan mahrumiyeti demektir. (1921)
Türkiye devletinin baðýmsýzlýðý mukaddestir. O ebediyen saðlanmýþ ve korunmuþ olmalýdýr. (1923)


3-Milli Birlik ve Beraberlik:

Millet ve biz yok, birlik halinde millet var. Biz ve millet ayrý ayrý þeyler deðiliz. (1919)
Biz milli varlýðýn temelini, milli þuurda ve milli birlikte görmekteyiz. (1936)
Toplu bir milleti istila etmek, daima daðýnýk bir milleti istila etmek gibi kolay deðildir. (1919)


4-Yurtta Sulh (Barýþ), Cihanda Sulh:

Yurtta sulh, cihanda sulh için çalýþýyoruz. (1931)
Türkiye Cumhuriyeti’nin en esaslý prensiplerinden biri olan yurtta sulh, cihanda sulh gayesi, insaniyetin ve medeniyetin refah ve terakisinde en esaslý amil olsa gerekir. (1919)
Sulh milletleri refah ve saadete eriþtiren en iyi yoldur. (1938)


5-Çaðdaþlaþma:

Milletimizi en kýsa yoldan medeniyetin nimetlerine kavuþturmaya, mesut ve müreffeh kýlmaya çalýþacaðýz ve bunu yapmaya mecburuz. (1925)
Biz batý medeniyetini bir taklitçilik yapalým diye almýyoruz. Onda iyi olarak gördüklerimizi, kendi bünyemize uygun bulduðumuz için, dünya medeniyet seviyesi içinde benimsiyoruz. (1926)


6-Bilimsellik ve Akýlcýlýk:

a) Bilimsellik: Dünyada her þey için, medeniyet için, hayat için, baþarý için en gerçek yol gösterici bilimdir, fendir. (1924)
Türk milletinin yürümekte olduðu ilerleme ve medeniyet yolunda, elinde ve kafasýnda tuttuðu meþale, müspet bilimdir. (1933)
b) Akýlcýlýk: Bizim, alýk, mantýk, zekayla hareket etmek en belirgin özelliðimizdir. (1925)
Bu dünyada her þey insan kafasýndan çýkar. (1926)


7-Ýnsan ve Ýnsanlýk Sevgisi:

Ýnsanlarý mesut edeceðim diye onlarý birbirine boðazlatmak insanlýktan uzak ve son derece üzülünecek bir sistemdir. Ýnsanlarý mesut edecek yegane vasýta, onlarý birbirlerine yaklaþtýrarak, onlara birbirlerini sevdirerek, karþýlýklý maddi ve manevi ihtiyaçlarýný temine yarayan hareket ve enerjidir. (1931)
Biz kimsenin düþmaný deðiliz. Yalnýz insanlýðýn düþmaný olanlarýn düþmanýyýz. (1936)


Kaynak: mebnet